ฮาๆๆ อ่านชื่อเรื่องแล้วอาจทำให้หลายคน ฉงน @_@ ว่าใครโดน ใครเจ็บ...
คนที่เจ็บก็คือ ตัวข้าพเจ้าเอง ...และ อวัยวะที่หมอทำให้เจ็บ ก็มิใช่ส่วนใด นอกจาก....ดวงตา ของข้าพเจ้าเอง
เดิมทีตัวเองเป็น โรคที่เรียกว่า "วุ้นในตาเสื่อม"...เป็นมา 5 ปีแหละ..อาการไม่รุนแรงเท่าไร ก็แค่มี ขีดๆเป็นเส้นๆ อยู่ที่ดวงตา เวลาเจอแสงจ้า ก็จะเห็นไอ้เจ้าเส้นๆนี้ ลอยไป ลอยมา..ไม่มีอาการเจ็บปวดอะไรนอกจากรำคาญ..แต่ตอนนี้ชินกับการมีมันซะแล้ว
แต่เมื่อศุกร์ที่แล้ว มีอาการไฟกระชาก คือ มองๆอยู่ เหมือนไฟกระพริบที่ตาเรา หมอเรียกอาการนี้ว่า "อาการฟ้าแลบ" แถมยังมีแผ่นวุ้นใสๆมาปิดที่ตาซ้ายเรา ... ก็เลย จอ-รา-ลี ไปหาหมอตา..
รพ.นี้ ไม่ว่าหมอหรือพยายาล ทำไมหน้าตา อย่างกะนางแบบเลยทีเดียว เห็นแล้วไม่อยากหายเลยอ่ะ 555
ไปถึงก็ปวดตาสุดๆเบาตาจะหลุดออกมาเลยว่างั้น... พยาบาลสาวก็ถางตาเราทั้งสองข้าง หยอดน้ำยาไรกะมะรู้ ให้รูม่านตาขยาย... สักพักหมอผู้หญิงมา ถามอาการ หมอแต่งตัวเหมือนจะไปเที่ยว dress สีน้ำตาล ทำผมไว้รุ่นสุดๆ.. เราเองก็ รู้สึกผิดที่มากวนหมอตอนค่ำๆและหมอก็ออกเวรไปแล้วด้วย..ทำไงได้อ่ะ กะมันปวดตานิน๊า...
ถึงแม้ว่าตาจะมีอาการเบลอ พร้า มั่ว เพราะน้ำยาที่หยอดไปเมื่อตะกี้..แต่ก็ยังคงเห็นใบหน้างามๆของหมอได้อย่างแจ่มชัด.. เอาเป็นว่า สั้นๆ .. หมอสวย...!
แต่ที่ไม่สวยกะอีตอนตรวจเนี่ยหละ.. หมอสาวก็สวมหมวกที่มีไฟฉ่ายเล็ก เหมือนคนหากบ.. คิคิ แซวเล่นๆ
โอเค หมอบอกว่า ไม่เจ็บนะคะๆ... แล้วเอาแสงไฟจ้ามาส่องที่ดวงตาตรวจประสาทตาทั้งสองข้าง เราแสบตาจนถางตาไม่ขึ้นเลย หมอก็บอกไม่เจ็บๆ เรากะนึกในใจ นู๋เจ็บจะแย่แย้ววววว..แต่ทำไงได้ก็เป็นหน้าที่ของหมอที่ต้องตรวจเรา เราเจ็บก็ต้องยอม...
เสร็จสับ โทรสับหมอดัง คิดว่าน่าจะเป็นสามีของหมอที่โทรมาตาม ไอ้เราก็เกรงใจเลยเดินออกมาจากห้องตรวจ จ่าย ตัง กลับบ้าน นอน...
