เมื่อวานทำเรื่องที่ควายตัวจริงก็ไม่ทำกัน แต่เราดันทำ..ทั้งๆที่รู้ว่าทำไปแล้วใจเราจะงง งวย แค่ไหน..
เหมือนมีอะไรเข้าสิง ทำให้ใจอ่อนแอ ขาดสติ ยับยั้ง...แต่ถ้าไม่ทำมันก็เหมือนยังมีอะไรข้างในใจ...
ผลสุดท้ายที่ทำไป ก็เปล่าประโยชน์อย่างที่เคยเป็นมา
ทำทำไม? ...ก็ เพื่อความสะใจ ที่เห็นตัวเอง...งี่เง่า...
ทำเป็นครั้งสุดท้าย ดีกว่ามานึกเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไรงี่เง่าๆแบบนี้
ขอบคุณโพด เพื่อนเลิฟ ที่ช่วย เอาเขา ที่อยู่บนหัวเราออก...เป็นปลื้ม ทำให้คืนนั้นเรานอนหลับสบาย..
รักแค่ไหน แต่เราคงไม่เล่นบทนางเอกเหมือนน้ามนะ.. ใจเราไม่แข็งพอ..
